از حضرت امام صادق(ع)روايت شده است:«امام باقر(ع)،خوش صوت‌ترين قاري قرآن بود.شب هنگام، زماني كه برمي‌خاست و به قرائت قرآن،مشغول مي‌گرديد، صوت خود را بلند مي‌كرد.در آن هنگام كه سقّاها،براي آوردن آب،از كنار او مي‌گذشتند و...

«هنّ لباس لكم و أنتم لباس لهنّ» (1)

این آیه‏ى شریفه زن و شوهر را به منزله‏ى لباس براى یكدیگر دانسته است و روشن است كه لباس داراى ویژگى‏هایى است كه باید در زندگى و رابطه‏ى زن و شوهر متبلور باشد كه به قسمتى از آن اشاره مى‏شود:

تردیدی نیست كه قرآن در برانگیختن اندیشه ها به سمت تولید علم و دانش نقش به سزایی را ایفا كرده است. قرآن در جامعه ای نازل شد كه اكثر قریب به اتفاق مردمانش از نعمت خواندن- كه پایه علوم است - برخوردار نبودند.

قرآن کتابی است که در ابعاد مختلف زندگی، آدمی را رهنمون است و همچون خورشیدی فروزنده، کس یارای انکار خصائص و ویژگیهای گوناگون وجودی آنرا ندارد و هر کس به سهم خویش و به اندازه ظرف درونیش از بحر لایزال آن رفع عطش می‌کند.

انس روایت کرده است که روزی با پیامبر گرامی اسلام نماز صبح را گذاردیم حضرت پس از نماز روی مبارک خود را به جانب ما کردند؛ به حضرت عرض کردم، یا رسول الله از تفسیر قول خداوند که فرموده است: « فاؤلئک مع الذین انعم الله علیهم من النبیین و الصدیقین و الشهداء و الصالحین و حسن اولئک رفیقاً »* خبر بده.

حسن و حسین علیهما السلام در کودکی بیمار شدند. رسول خدا صلی الله علیه و آله همراه دو نفر از اصحاب از آنها عیادت کرد.
یکی از اصحاب به علی علیه السلام عرض کرد:

در تفسیر آیه « ووصینا الانسان بوالدیه احساناً » (سوره احقاف، آیه 15) فرموده اند:
مراد از « احسان » در این آیه رسول خدا است و مقصود از « والدیه » حسن و حسین علیهماالسلام هستند .

قبل از ولادت امام حسین علیه السلام خداوند خبر از شهادت و رجعت آن حضرت داده است.

«معجزه» ، عبارت است از کار خارق العاده اى که غیر قابل تعلیم و تعلّم بوده ، افراد بشر از آوردن مثل آن عاجز باشند ; به شرط آن که با ادعاى نبوت یا امامت همراه باشد و آورنده معجزه از دیگران بخواهد که اگر در نبوت (یا امامت) او و خدایى بودن معجزه اش شک دارند ، آن ها نیز مانند آن را انجام دهند .

قرآن از جهات گوناگون معجزه است ; معجزه اى زنده و جاویدان که پیام آور آن شخصى درس ناخوانده بوده و در مقابل تمام اندیشه مندان جهان «تحدى» (مبارزه طلبى) کرده است .