|
نگارش یافته توسط متین بیرجندی راد
|
|
26 شهریور 1386 ساعت 18:54 |
|
نه تنها روح انسان، بلكه جسم و روح با هم در آن جهان باز مىگردد، و حياتى نوين از سر مىگيرند، چرا كه آنچه در اين جا انجام شده استبا همين جسم و روح بوده، و پاداشها و كيفرها نيز بايد نصيب هر دو شود. در غالب آيات مربوط به معاد در قرآن مجيد، روى معاد جسمانى تكيه شده است و در برابر تعجب مخالفان كه مىگفتند: چگونه اين استخوانهاى پوسيده به حيات مجددى باز مىگردند، قرآن مىگويد:
نه تنها روح انسان، بلكه جسم و روح با هم در آن جهان باز مىگردد، و حياتى نوين از سر مىگيرند، چرا كه آنچه در اين جا انجام شده استبا همين جسم و روح بوده، و پاداشها و كيفرها نيز بايد نصيب هر دو شود. در غالب آيات مربوط به معاد در قرآن مجيد، روى معاد جسمانى تكيه شده است و در برابر تعجب مخالفان كه مىگفتند:چگونه اين استخوانهاى پوسيده به حيات مجددى باز مىگردند، قرآن مىگويد:
«قل يحييها الذى انشاها اول مرة، كسى كه روز اول انسان را از خاك آفريد، بر چنين كارى قادر است» . (1)
«ايحسب الانسان ان لن نجمع عظامه×بلى قادرين على ان نسوى بنانه، آيا انسان گمان مىكند كه استخوانهاى (پوسيده) او را جمع (و زنده) نخواهيم كرد؟آرى ما قادريم كه (حتى خطوط سر) انگشتان او را مرتب كنيم (و به حال اول باز گردانيم) » . (2)
اين آيات و مانند آن همه صراحت در معاد جسمانى دارد.
آياتى كه مىگويد:شما از قبرهايتان بر انگيخته مىشويد، نيز به وضوح معاد جسمانى را بيان مىكند. (3)
اصولا بيشتر آيات معاد در قرآن معاد روحانى و جسمانى را شرح مىدهد.
پىنوشتها:
1- سوره يس، آيه 79.
2- سوره قيامت، آيات 3 و 4.
3- مانند آيات سوره يس:51 و 52، قمر:7، معارج:43. |
|
تاریخ بروز رسانی ( 26 خرداد 1387 ساعت 03:50 )
|