|
به نام خداوند رحمتگر مهربان
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
|
|
قيامت نزديك شد و ماه از هم شكافت. (1)
|
|
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ ﴿1﴾
|
|
و هر گاه نشانه و معجزهاي را ببينند اعراض كرده ميگويند: اين سحري است مستمر! (2)
|
|
وَإِن يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ ﴿2﴾
|
|
آنها (آيات خدا را) تكذيب كردند و از هواي نفسشان پيروي نمودند و هر امري قرارگاهي دارد. (3)
|
|
وَكَذَّبُوا وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ وَكُلُّ أَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ ﴿3﴾
|
|
به اندازه كافي براي انزجار از بديها اخبار (انبيا و امتهاي پيشين) به آنها رسيده است. (4)
|
|
وَلَقَدْ جَاءهُم مِّنَ الْأَنبَاء مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ ﴿4﴾
|
|
اين آيات، حكمت بالغه الهي است اما انذارها (براي افراد لجوج) مفيد نيست. (5)
|
|
حِكْمَةٌ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُ ﴿5﴾
|
|
بنابراين از آنها روي گردان و روزي را به يادآور كه دعوت كننده الهي مردم را به امر وحشتناكي دعوت ميكند (دعوت به حساب اعمال). (6)
|
|
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلَى شَيْءٍ نُّكُرٍ ﴿6﴾
|
|
آنها از قبرها خارج ميشوند در حالي كه چشمهايشان از وحشت به زير افتاده و (بي هدف) همچون ملخهاي پراكنده به هر سو ميدوند! (7)
|
|
خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنتَشِرٌ ﴿7﴾
|
|
در حالي كه (بر اثر وحشت و اضطراب) به سوي اين دعوت كننده گردن ميكشند و كافران ميگويند امروز روز سخت و دردناكي است. (8)
|
|
مُّهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكَافِرُونَ هَذَا يَوْمٌ عَسِرٌ ﴿8﴾
|
|
پيش از آنها قوم نوح تكذيب كردند (آري) بنده ما (نوح) را تكذيب كرده و گفتند: او ديوانه است و (با انواع آزارها) او را (از ادامه رسالتش) بازداشتند. (9)
|
|
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَقَالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ ﴿9﴾
|
|
او به درگاه پروردگار عرضه داشت: من مغلوب (اين قوم طغيانگر شدهام، انتقام مرا از آنها بگير. (10)
|
|
فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانتَصِرْ ﴿10﴾
|
|
در اين هنگام درهاي آسمان را گشوديم و آبي فراوان و پي در پي فروباريد. (11)
|
|
فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاء بِمَاء مُّنْهَمِرٍ ﴿11﴾
|
|
و زمين را شكافتيم و چشمههاي زيادي بيرون فرستاديم، و اين دو آب به اندازهاي كه مقدر بود با هم درآميختند. (12)
|
|
وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاء عَلَى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ﴿12﴾
|
|
و او را بر مركبي كه از الواح و ميخهائي ساخته شده بود سوار كرديم. (13)
|
|
وَحَمَلْنَاهُ عَلَى ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ ﴿13﴾
|
|
مركبي كه تحت نظارت ما حركت ميكرد اين كيفري بود براي كساني كه به او كافر شدند. (14)
|
|
تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا جَزَاء لِّمَن كَانَ كُفِرَ ﴿14﴾
|
|
ما اين ماجرا به عنوان نشانهاي در ميان امتها باقي گذارديم، آيا كسي هست كه پند گيرد. (15)
|
|
وَلَقَد تَّرَكْنَاهَا آيَةً فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿15﴾
|
|
(اكنون بنگريد) عذاب و انذارهاي من چگونه بود؟! (16)
|
|
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿16﴾
|
|
ما قرآن را براي تذكر آسان ساختيم آيا كسي هست كه متذكر شود. (17)
|
|
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿17﴾
|
|
قوم عاد (نيز پيامبر خود را) تكذيب كردند اكنون (ببينيد) عذاب و انذارهاي من چگونه بود؟ (18)
|
|
كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿18﴾
|
|
ما تندباد وحشتناك و سردي را در يك روز شوم مستمر بر آنها فرستاديم. (19)
|
|
إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّ ﴿19﴾
|
|
كه مردم را، همچون تنههاي نخل ريشه كن شده، از جا برمي كند. (20)
|
|
تَنزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنقَعِرٍ ﴿20﴾
|
|
(اكنون ببينيد) عذاب و انذارهاي من چگونه بود؟ (21)
|
|
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿21﴾
|
|
ما قرآن را براي تذكر آسان كرديم، آيا كسي هست كه متذكر شود؟ (22)
|
|
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿22﴾
|
|
طايفه ثمود (نيز) انذارهاي الهي را تكذيب كردند. (23)
|
|
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ ﴿23﴾
|
|
و گفتند: آيا ما از بشري از جنس خود پيروي كنيم؟! اگر چنين كنيم در گمراهي و جنون خواهيم بود! (24)
|
|
فَقَالُوا أَبَشَرًا مِّنَّا وَاحِدًا نَّتَّبِعُهُ إِنَّا إِذًا لَّفِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ ﴿24﴾
|
|
آيا از ميان ما تنها بر اين مرد وحي نازل شده ؟ نه، او آدم بسيار دروغگوي هوسبازي است. (25)
|
|
أَؤُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِن بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ ﴿25﴾
|
|
ولي فردا ميفهمند چه كسي دروغگوي هوسباز است! (26)
|
|
سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَّنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ ﴿26﴾
|
|
ما «ناقه» را براي آزمايش آنها ميفرستيم، در انتظار پايان كار آنها باش و صبر كن. (27)
|
|
إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ ﴿27﴾
|
|
و به آنها خبر ده كه آب (قريه) بايد در ميان آنها تقسيم شود (يك روز سهم ناقه، و يكروز براي آنها) و هر يك در نوبت خود بايد حاضر شوند. (28)
|
|
وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ الْمَاء قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ ﴿28﴾
|
|
آنها يكي از ياران خود را صدا زدند، او به سراغ اين كار آمد و (ناقه را) پي كرد. (29)
|
|
فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَى فَعَقَرَ ﴿29﴾
|
|
(اكنون بنگريد) عذاب و انذارهاي من چگونه بود؟! (30)
|
|
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿30﴾
|
|
ما فقط يك صيحه (صاعقه عظيم) بر آنها فرستاديم و به دنبال آن همگي به صورت گياه خشكي درآمدند كه صاحب چهارپايان در آغل جمع آوري ميكند! (31)
|
|
إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَكَانُوا كَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ ﴿31﴾
|
|
ما قرآن را براي يادآوري آسان ساختيم آيا كسي هست كه متذكر شود. (32)
|
|
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿32﴾
|
|
قوم لوط انذارهاي (پي درپي پيامبرشان را) تكذيب كردند. (33)
|
|
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ ﴿33﴾
|
|
ما بر آنها تندبادي كه ريگها را به حركت درمي آورد فرستاديم (و همه را هلاك كرديم) جز خاندان لوط را كه سحرگاهان آنها را نجات داديم. (34)
|
|
إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّا آلَ لُوطٍ نَّجَّيْنَاهُم بِسَحَرٍ ﴿34﴾
|
|
اين نعمتي بود از ناحيه ما، اينگونه كسي را كه شكرگزار است پاداش ميدهيم. (35)
|
|
نِعْمَةً مِّنْ عِندِنَا كَذَلِكَ نَجْزِي مَن شَكَرَ ﴿35﴾
|
|
او آنها را در مورد مجازات ما انذار كرد، ولي آنها اصرار بر مجادله و القاء شك داشتند. (36)
|
|
وَلَقَدْ أَنذَرَهُم بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ ﴿36﴾
|
|
آنها از لوط خواستند ميهمانانش را در اختيار آنان بگذارد!، ولي ما چشمانشان را نابينا و محو كرديم (و گفتيم) بچشيد عذاب و انذارهاي مرا. (37)
|
|
وَلَقَدْ رَاوَدُوهُ عَن ضَيْفِهِ فَطَمَسْنَا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿37﴾
|
|
سرانجام صبحگاهان در اول روز عذابي مستمر و ثابت به سراغشان آمد. (38)
|
|
وَلَقَدْ صَبَّحَهُم بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّ ﴿38﴾
|
|
(و گفتيم) اكنون بچشيد عذاب و انذارهاي مرا. (39)
|
|
فَذُوقُوا عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿39﴾
|
|
ما قرآن را براي يادآوري آسان كرديم آيا كسي هست كه متذكر شود؟ (40)
|
|
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿40﴾
|
|
انذارها و هشدارها (يكي پس از ديگري) براي آل فرعون آمد. (41)
|
|
وَلَقَدْ جَاء آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ ﴿41﴾
|
|
اما آنها همه آيات ما را تكذيب كردند، و ما آنها را گرفتيم و مجازات كرديم گرفتن شخصي قدرتمند و توانا. (42)
|
|
كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذْنَاهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُّقْتَدِرٍ ﴿42﴾
|
|
آيا كفار شما بهتر از اينها هستند؟ يا براي شما امان نامهاي در كتب آسماني نازل شده؟! (43)
|
|
أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِّنْ أُوْلَئِكُمْ أَمْ لَكُم بَرَاءةٌ فِي الزُّبُرِ ﴿43﴾
|
|
يا ميگويند: ما جماعتي متحد و نيرومند و پيروزيم ؟ (44)
|
|
أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُّنتَصِرٌ ﴿44﴾
|
|
(ولي بدانند) جمعشان به زودي شكست ميخورد و پا به فرار ميگذارند. (45)
|
|
سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ الدُّبُرَ ﴿45﴾
|
|
(علاوه بر اين) رستاخيز موعد آنها است و مجازات قيامت هولناكتر و تلختر است. (46)
|
|
بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ أَدْهَى وَأَمَرُّ ﴿46﴾
|
|
مجرمان در گمراهي و شعلههاي آتشند. (47)
|
|
إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ ﴿47﴾
|
|
در آن روز كه در آتش دوزخ به صورتشان كشيده ميشوند (و به آنها گفته ميشود) بچشيد آتش دوزخ را. (48)
|
|
يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ ﴿48﴾
|
|
ما هر چيزي را به اندازه آفريديم. (49)
|
|
إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ ﴿49﴾
|
|
و فرمان ما يك امر بيش نيست، همچون يك چشم بر هم زدن! (50)
|
|
وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ ﴿50﴾
|
|
ما كساني را كه در گذشته شبيه شما بودند هلاك كرديم آيا كسي هست كه متذكر شود. (51)
|
|
وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿51﴾
|
|
و هر كاري را انجام دادند در نامههاي اعمالشان ثبت است. (52)
|
|
وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ ﴿52﴾
|
|
و هر كار كوچك و بزرگي نوشته ميشود. (53)
|
|
وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ ﴿53﴾
|
|
پرهيزگاران در باغها و نهرهاي بهشتي جاي دارند. (54)
|
|
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ ﴿54﴾
|
|
در جايگاه صدق نزد خداوند مالك مقتدر. (55)
|
|
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرٍ ﴿55﴾
|
