به نام خداوند رحمتگر مهربان

خداوند قول زني را كه درباره شوهرش به تو مراجعه كرده بود و به خداوند شكايت مي‏كرد شنيد (و تقاضاي او را اجابت كرد) خداوند گفتگوي شما را با هم (و اصرار آن زن را درباره حل مشكلش) مي‏شنيد و خداوند شنوا و بينا است. (1)

كساني كه از شما نسبت به همسرانشان «ظهار» مي‏كنند (و مي‏گويند انت علي كظهرامي «تو نسبت به من به منزله مادرم هستي») آنها هرگز مادرانشان نيستند مادرانشان تنها كساني هستند كه آنها را به دنيا آورده‏اند، آنها سخني منكر و زشت و باطل مي‏گويند و خداوند بخشنده و آمرزنده است. (2)

كساني كه از همسران خود «ظهار» مي‏كنند سپس به گفته خود باز مي‏گردند بايد پيش از آميزش جنسي آنها با هم برده‏اي را آزاد كنند، اين دستوري است كه به آن اندرز داده مي‏شويد، و خداوند به آنچه انجام مي‏دهيد آگاه است. (3)

و كسي كه توانائي (بر آزاد كردن برده) نداشته باشد دو ماه متوالي قبل از آميزش جنسي روزه بگيرد، و كسي كه توانائي اين را هم نداشته باشد شصت مسكين را اطعام كند، اين براي آن است كه به خدا و رسولش ايمان بياوريد، اينها مرزهاي الهي است و كساني كه با آن مخالفت كنند عذاب دردناكي دارند. (4)

كساني كه با خدا و رسولش دشمني مي‏كنند خوار و ذليل مي‏شوند، آنگونه كه پيشينيان آنها خوار و ذليل شدند، ما آيات روشني نازل كرديم، و براي كافران عذاب خواركننده‏اي است. (5)

در آن روز كه خداوند همه آنها را برمي انگيزد، و از اعمالي كه انجام دادند با خبر مي‏سازد، اعمالي كه خداوند آن را احصا نمود و آنها فراموش كردند، و خداوند بر هر چيز شاهد و ناظر است. (6)

آيا نمي‏داني كه خداوند آنچه را در آسمانها و آنچه در زمين است مي‏داند، هيچگاه سه نفر با هم نجوي نمي‏كنند مگر اينكه خداوند چهارمين آنها است، و هيچگاه پنج نفر با هم نجوي نمي‏كنند مگر اينكه خداوند ششمين آنها است، و نه تعدادي كمتر و نه بيشتر از آن مگر اينكه او همراه آنها است هر جا كه باشند، سپس روز قيامت آنها را از اعمالشان آگاه مي‏سازد، چرا كه خداوند به هر چيزي دانا است. (7)

آيا نديدي كساني را كه از نجوي نهي شدند سپس به كاري كه از آن نهي شدند باز مي‏گردند و براي انجام گناه و تعدي و نافرماني رسول خدا به نجوي مي‏پردازند، و هنگامي كه نزد تو مي‏آيند تو را تحيتي مي‏گويند كه خدا به تو نگفته است، و در دل مي‏گويند چرا خداوند ما را به خاطر گفته‏هايمان عذاب نمي‏كند؟ جهنم براي آنها كافي است! وارد آن مي‏شوند و بد جايگاهي است! (8)

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد هنگامي كه نجوي مي‏كنيد به گناه و تعدي و معصيت رسول خدا نجوي نكنيد، و به كار نيك و تقوي نجوي كنيد، و از مخالفت خدائي كه بازگشت و جمع شما به سوي او است بپرهيزيد. (9)

نجوي تنها از ناحيه شيطان است، مي‏خواهد با آن مؤ منان غمگين شوند، ولي نمي‏تواند ضرري به آنها برساند جز به فرمان خدا، بنابراين مؤ منان بايد تنها بر خدا توكل كنند. (10)

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد هنگامي كه به شما گفته شود مجلس ‍ را وسعت بخشيد (و به تازه واردها جا دهيد) وسعت بخشيد، خداوند (بهشت را) براي شما وسعت مي‏بخشد، و هنگامي كه گفته شود برخيزيد برخيزيد، اگر چنين كنيد خداوند آنها را كه ايمان آورده‏اند و كساني را كه از علم بهره دارند درجات عظيمي مي‏بخشد. (11)

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد هنگامي كه مي‏خواهيد با رسول خدا نجوي كنيد قبل از آن صدقه‏اي (در راه خدا) بدهيد، اين براي شما بهتر و پاكيزهتر است، و اگر توانائي نداشته باشيد خداوند غفور و رحيم است. (12)

آيا ترسيديد فقير شويد كه از دادن صدقات قبل از نجوي خودداري كرديد؟ اكنون كه اين كار را نكرديد و خداوند توبه شما را پذيرفت نماز را بر پا داريد و زكات را ادا كنيد و خدا و پيامبرش را اطاعت نمائيد و (بدانيد) خداوند از آنچه انجام مي‏دهيد باخبر است. (13)

آيا نديدي كساني را كه طرح دوستي با جمعيتي كه مورد خشم خدا بود ريختند؟ اينها نه از شما هستند و نه از آنان! آنها سوگند دروغ ياد مي‏كنند (كه از شما هستند) در حالي كه خودشان مي‏دادند (دروغ مي‏گويند). (14)

خداوند عذاب شديدي براي آنها فراهم ساخته، زيرا اعمالي را كه انجام مي‏دهند بد است. (15)

آنها سوگندهاي خود را سپري قرار دادند و مردم را از راه خدا بازداشتند، لذا براي آنها عذاب خوار كننده‏اي است. (16)

اموال و اولادشان به هيچوجه آنها را از عذاب الهي حفظ نمي‏كند، آنها اصحاب آتشند و جاودانه در آن مي‏مانند. (17)

به خاطر بياوريد روزي را كه خدا همه آنها را برمي انگيزد آنها براي خدا نيز سوگند (دروغ) ياد مي‏كنند همانگونه كه (امروز) براي شما سوگند مي‏خورند، و گمان مي‏كنند (با اين سوگندهاي دروغ) كاري مي‏توانند انجام دهند بدانيد آنها دروغگويانند. (18)

شيطان بر آنها چيره شده و ياد خدا را از خاطر آنها برده است، آنها حزب شيطانند بدانيد حزب شيطان زيانكارانند. (19)

كساني كه با خدا و رسولش دشمني مي‏كنند آنها در زمره ذليل ترين افرادند. (20)

خداوند چنين مقرر داشته كه من و رسولانم پيروز مي‏شويم چرا كه خداوند قوي و شكست ناپذير است. (21)

هيچ قومي را كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد نمي‏يابي كه با دشمنان خدا و رسولش دوستي كنند، هر چند پدران يا فرزندان يا برادران يا خويشاوندان آنها باشند، آنها كساني هستند كه خدا ايمان را بر صفحه قلوبشان نوشته و با روحي از ناحيه خودش آنها را تقويت فرموده، آنها را در باغهائي از بهشت داخل مي‏كند كه نهرها از زير درختانش جاري است، جاودانه در آن مي‏مانند خدا از آنها خشنود و آنها نيز از خدا خشنودند آنها حزب الله اند بدانيد حزب الله پيروز است. (22)