|
نگارش یافته توسط متین بیرجندی راد
|
|
10 خرداد 1387 ساعت 13:44 |
|
به نام خداوند رحمتگر مهربان
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
|
|
هنگامي كه زمين شديدا به لرزه در آيد. (1)
|
|
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿1﴾
|
|
و زمين بارهاي سنگينش را خارج سازد! (2)
|
|
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿2﴾
|
|
و انسان ميگويد زمين را چه ميشود (كه اينگونه ميلرزد)؟ (3)
|
|
وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا ﴿3﴾
|
|
در آن روز زمين تمام خبرهاي خود را بازگو ميكند. (4)
|
|
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿4﴾
|
|
چرا كه پروردگارت به او وحي كرده است. (5)
|
|
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا ﴿5﴾
|
|
در آن روز مردم به صورت گروههاي مختلف از قبرها خارج ميشوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود. (6)
|
|
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ﴿6﴾
|
|
پس هر كس به اندازه سنگيني ذرهاي كار خير انجام داده آن را ميبيند. (7)
|
|
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ ﴿7﴾
|
|
و هر كس به اندازه ذرهاي كار بد كرده آن را ميبيند. (8)
|
|
وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ ﴿8﴾
|
|
|
تاریخ بروز رسانی ( 18 خرداد 1387 ساعت 15:41 )
|