|
نگارش یافته توسط متین بیرجندی راد
|
|
10 خرداد 1387 ساعت 15:21 |
|
به نام خداوند رحمتگر مهربان
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
|
|
واي بر هر عيب جوي مسخره كنندهاي! (1)
|
|
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ ﴿1﴾
|
|
همان كس كه مال را جمع آوري و شماره كرده (بي آنكه حساب مشروع و نامشروع كند). (2)
|
|
الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ ﴿2﴾
|
|
گمان ميكند كه اموالش سبب جاودانگي او است! (3)
|
|
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ ﴿3﴾
|
|
چنين نيست كه او ميپندارد، به زودي در حطمه (آتشي خردكننده) پرتاب ميشود. (4)
|
|
كَلَّا لَيُنبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ ﴿4﴾
|
|
و تو چه ميداني حطمه چيست ؟ (5)
|
|
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ ﴿5﴾
|
|
آتش برافروخته الهي است. (6)
|
|
نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ ﴿6﴾
|
|
آتشي كه از دلها سرمي زند! (7)
|
|
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ ﴿7﴾
|
|
اين آتش بر آنها به صورت دربسته است. (8)
|
|
إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ ﴿8﴾
|
|
در ستونهاي كشيده و طولاني! (9)
|
|
فِي عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ﴿9﴾
|
|
|
تاریخ بروز رسانی ( 18 خرداد 1387 ساعت 14:22 )
|
