|
به نام خداوند رحمتگر مهربان
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
|
|
بخوان به نام پروردگارت كه جهان را آفريد. (1)
|
|
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ﴿1﴾
|
|
همان كس كه انسان را از خون بستهاي خلق كرد. (2)
|
|
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿2﴾
|
|
بخوان كه پروردگارت از همه بزرگوارتر است. (3)
|
|
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ ﴿3﴾
|
|
همان كسي كه به وسيله قلم تعليم نمود. (4)
|
|
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿4﴾
|
|
و به انسان آنچه را نميدانست ياد داد. (5)
|
|
عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿5﴾
|
|
چنين نيست كه انسان حقشناس باشد مسلما طغيان ميكند. (6)
|
|
كَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَيَطْغَى ﴿6﴾
|
|
به خاطر اينكه خود را بينياز ميبيند! (7)
|
|
أَن رَّآهُ اسْتَغْنَى ﴿7﴾
|
|
مسلما بازگشت همه به سوي پروردگار تو است. (8)
|
|
إِنَّ إِلَى رَبِّكَ الرُّجْعَى ﴿8﴾
|
|
به من خبر ده آيا كسي كه نهي ميكند (9)
|
|
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى ﴿9﴾
|
|
بندهاي را به هنگامي كه نماز ميخواند (آيا مستحق عذاب الهي نيست)؟ (10)
|
|
عَبْدًا إِذَا صَلَّى ﴿10﴾
|
|
به من خبر ده اگر اين بنده بر طريق هدايت باشد، (11)
|
|
أَرَأَيْتَ إِن كَانَ عَلَى الْهُدَى ﴿11﴾
|
|
يا مردم را به تقوا دستور دهد (آيا نهي كردن او سزاوار است ؟). (12)
|
|
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى ﴿12﴾
|
|
به من خبر ده اگر (اين طغيانگر) تكذيب حق كند و به آن پشت نمايد (چه سرنوشت دردناكي خواهد داشت ؟). (13)
|
|
أَرَأَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿13﴾
|
|
آيا او نميداند كه خداوند همه اعمالش را ميبيند؟! (14)
|
|
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى ﴿14﴾
|
|
چنان نيست كه او خيال ميكند اگر دست از كار خود بر ندارد ناصيهاش (موي پيش سرش) را گرفته (و به سوي عذاب ميكشانيم). (15)
|
|
كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ ﴿15﴾
|
|
همان ناصيه دروغگوي خطا كار! (16)
|
|
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ﴿16﴾
|
|
سپس هر كه را ميخواهد صدا بزند (تا ياريش كند). (17)
|
|
فَلْيَدْعُ نَادِيَه ﴿17﴾
|
|
ما هم به زودي ماءموران دوزخ را صدا ميزنيم! (18)
|
|
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ ﴿18﴾
|
|
چنان نيست كه او ميپندارد، هرگز او را اطاعت مكن و سجده نما و تقرب جوي. (19)
|
|
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ﴿19﴾
|
