|
نگارش یافته توسط متین بیرجندی راد
|
|
17 خرداد 1387 ساعت 15:34 |
|
به نام خداوند رحمتگر مهربان
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
|
|
قسم به روز در آن هنگام كه آفتاب بر آيد (و همه جا را فرا گيرد). (1)
|
|
وَالضُّحَى ﴿1﴾
|
|
و سوگند به شب در آن هنگام كه آرام گيرد. (2)
|
|
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى ﴿2﴾
|
|
كه خداوند هرگز تو را وانگذاشته، و مورد خشم قرار نداده است. (3)
|
|
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى ﴿3﴾
|
|
و مسلما آخرت براي تو از دنيا بهتر است. (4)
|
|
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْأُولَى ﴿4﴾
|
|
و به زودي پروردگارت آن قدر به تو عطا ميكند كه خشنود شو (5)
|
|
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى ﴿5﴾
|
|
آيا تو را يتيم نيافت و سپس پناه داد؟ (6)
|
|
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى ﴿6﴾
|
|
و تو را گمشده يافت و هدايت كرد. (7)
|
|
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى ﴿7﴾
|
|
و تو را فقير يافت و بينياز نمود. (8)
|
|
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى ﴿8﴾
|
|
حال كه چنين است يتيم را تحقير مكن. (9)
|
|
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿9﴾
|
|
و سؤ ال كننده را از خود مران. (10)
|
|
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿10﴾
|
|
و نعمتهاي پروردگارت را بازگو كن. (11)
|
|
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿11﴾
|
|
|
تاریخ بروز رسانی ( 18 خرداد 1387 ساعت 15:35 )
|
