|
به نام خداوند رحمتگر مهربان
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
|
|
آن زمان كه آسمان (كرات آسماني) از هم شكافته شود. (1)
|
|
إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ﴿1﴾
|
|
و آن زمان كه ستارگان پراكنده شود و فرو ريزد (2)
|
|
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ ﴿2﴾
|
|
و آن زمان كه درياها به هم پيوسته شود. (3)
|
|
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿3﴾
|
|
و آن زمان كه قبرها زير و رو شود (و مردگان خارج شوند). (4)
|
|
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿4﴾
|
|
در آن زمان هر كس ميداند آنچه را از قبل فرستاده، و آنچه را براي بعد گذاشته است (5)
|
|
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿5﴾
|
|
اي انسان چه چيز تو را در برابر پروردگار كريمت مغرور ساخته؟! (6)
|
|
يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿6﴾
|
|
همان خدايي كه تو را آفريد و منظم ساخت. (7)
|
|
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿7﴾
|
|
و در هر صورتي ميخواست تو را تركيب نمود (8)
|
|
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاء رَكَّبَكَ ﴿8﴾
|
|
آنچنان كه شما ميپنداريد نيست، بلكه شما روز جزا را منكريد. (9)
|
|
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ﴿9﴾
|
|
و بدون شك نگاهباناني بر شما گمارده شده. (10)
|
|
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ﴿10﴾
|
|
والامقام و نويسنده (اعمال نيك و بد شما). (11)
|
|
كِرَامًا كَاتِبِينَ ﴿11﴾
|
|
آنها ميدانند شما چه ميكنيد. (12)
|
|
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿12﴾
|
|
مسلما نيكان در نعمت فراواني هستند. (13)
|
|
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿13﴾
|
|
و بدكاران در دوزخند. (14)
|
|
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ﴿14﴾
|
|
روز جزا وارد آن ميشوند و ميسوزند. (15)
|
|
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ ﴿15﴾
|
|
و هيچگاه از آن غائب و دور نيستند. (16)
|
|
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ ﴿16﴾
|
|
تو چه ميداني روز قيامت چيست ؟ (17)
|
|
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿17﴾
|
|
باز چه ميداني روز قيامت چيست ؟ (18)
|
|
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿18﴾
|
|
روزي است كه هيچكس قادر بر انجام كاري در حق ديگري نيست، و همه امور در آن روز از آن خدا است. (19)
|
|
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْئًا وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ﴿19﴾
|
