|
به نام خداوند رحمتگر مهربان
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
|
|
در آن هنگام كه خورشيد درهم پيچيده شود. (1)
|
|
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1﴾
|
|
و در آن هنگام كه ستارگان بيفروغ شوند. (2)
|
|
وَإِذَا النُّجُومُ انكَدَرَتْ ﴿2﴾
|
|
و در آن هنگام كه كوهها بحركت در آيند. (3)
|
|
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾
|
|
و در آن هنگام كه باارزشترين اموال به دست فراموشي سپرده شود. (4)
|
|
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾
|
|
و در آن هنگام كه وحوش جمع شوند. (5)
|
|
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾
|
|
و در آن هنگام كه درياها بر افروخته شوند. (6)
|
|
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾
|
|
و در آن هنگام كه هر كس با همسان خود قرين گردد. (7)
|
|
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾
|
|
و در آن هنگام كه از دختران زنده به گور شده سؤ ال شود، (8)
|
|
وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾
|
|
كه به كدامين گناه كشته شدند؟! (9)
|
|
بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ ﴿9﴾
|
|
و در آن هنگام كه نامههاي اعمال گشوده شود. (10)
|
|
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾
|
|
و در آن هنگام كه پرده از روي آسمان بر گرفته شود. (11)
|
|
وَإِذَا السَّمَاء كُشِطَتْ ﴿11﴾
|
|
و در آن هنگام كه دوزخ شعله ور گردد. (12)
|
|
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾
|
|
و در آن هنگام كه بهشت نزديك شود. (13)
|
|
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾
|
|
آري در آن موقع هر كس ميداند چه چيزي را آماده كرده است! (14)
|
|
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ ﴿14﴾
|
|
سوگند به ستارگاني كه باز ميگردند. (15)
|
|
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿15﴾
|
|
حركت ميكنند و از ديدهها پنهان ميشوند. (16)
|
|
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ﴿16﴾
|
|
و قسم به شب هنگامي كه پشت كند و به آخر رسد، (17)
|
|
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾
|
|
و صبح هنگامي كه تنفس كند، (18)
|
|
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾
|
|
كه اين (قرآن) كلام فرستاده بزرگواري است (جبرييل امين). (19)
|
|
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿19﴾
|
|
كه صاحب قدرت است و نزد (خداوند) صاحب عرش مقام والا دارد. (20)
|
|
ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ ﴿20﴾
|
|
فرمانروا و امين است. (21)
|
|
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ﴿21﴾
|
|
و مصاحب شما (پيامبر) ديوانه نيست. (22)
|
|
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ ﴿22﴾
|
|
او رسول الهي (جبرئيل) را در افق روشن مشاهده كرد. (23)
|
|
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ ﴿23﴾
|
|
او نسبت به آنچه از طريق وحي دريافت داشته بخل ندارد. (24)
|
|
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ ﴿24﴾
|
|
اين (قرآن) گفته شيطان رجيم نيست. (25)
|
|
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ ﴿25﴾
|
|
پس به كجا ميرويد؟! (26)
|
|
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾
|
|
اين قرآن چيزي جز تذكري براي جهانيان نيست. (27)
|
|
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ ﴿27﴾
|
|
براي آنها كه ميخواهند راه مستقيم در پيش گيرند. (28)
|
|
لِمَن شَاء مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾
|
|
و شما اراده نميكنيد مگر اينكه خداوند پروردگار جهانيان بخواهد. (29)
|
|
وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ﴿29﴾
|
