|
به نام خداوند رحمتگر مهربان
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
|
|
سوگند به فرشتگاني كه پي درپي فرستاده ميشوند. (1)
|
|
وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا ﴿1﴾
|
|
و آنها كه همچون تند باد حركت ميكنند. (2)
|
|
فَالْعَاصِفَاتِ عَصْفًا ﴿2﴾
|
|
و سوگند به آنها كه (ابرها را) ميگسترانند، و منتشر ميسازند. (3)
|
|
وَالنَّاشِرَاتِ نَشْرًا ﴿3﴾
|
|
و آنها كه جدا ميكنند. (4)
|
|
فَالْفَارِقَاتِ فَرْقًا ﴿4﴾
|
|
و سوگند به آنها كه آيات بيدار كننده (الهي) را به (انبياء) القا مينمايند. (5)
|
|
فَالْمُلْقِيَاتِ ذِكْرًا ﴿5﴾
|
|
براي اتمام حجت، يا انذار! (6)
|
|
عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ﴿6﴾
|
|
كه آنچه به شما (درباره قيامت) وعده داده ميشود به وقوع ميپيوندد. (7)
|
|
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ ﴿7﴾
|
|
در آن هنگام كه ستارگان محو و تاريك گردند، (8)
|
|
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ ﴿8﴾
|
|
و (كواكب) آسمان از هم بشكافند، (9)
|
|
وَإِذَا السَّمَاء فُرِجَتْ ﴿9﴾
|
|
و در آن زمان كه كوهها از جا كنده شوند. (10)
|
|
وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ ﴿10﴾
|
|
و در آن هنگام كه براي پيامبران (به منظور اداء شهادت) تعيين وقت شود. (11)
|
|
وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ ﴿11﴾
|
|
اين امر براي چه روزي به تاءخير افتاده ؟ (12)
|
|
لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ﴿12﴾
|
|
براي روز جدائي (حق از باطل). (13)
|
|
لِيَوْمِ الْفَصْلِ ﴿13﴾
|
|
تو چه ميداني روز جدائي چيست ؟ (14)
|
|
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الْفَصْلِ ﴿14﴾
|
|
واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (15)
|
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿15﴾
|
|
آيا ما اقوام (مجرم) نخستين را هلاك نكرديم ؟ (16)
|
|
أَلَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ ﴿16﴾
|
|
سپس آخرين را به دنبال آنها ميفرستيم. (17)
|
|
ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ ﴿17﴾
|
|
(آري) اينگونه با مجرمان رفتار ميكنيم. (18)
|
|
كَذَلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ ﴿18﴾
|
|
واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (19)
|
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿19﴾
|
|
آيا شما را از آبي پست و ناچيز نيافريديم ؟ (20)
|
|
أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّاء مَّهِينٍ ﴿20﴾
|
|
سپس آن را در قرارگاهي محفوظ و آماده قرار داديم. (21)
|
|
فَجَعَلْنَاهُ فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ ﴿21﴾
|
|
تا مدتي معين. (22)
|
|
إِلَى قَدَرٍ مَّعْلُومٍ ﴿22﴾
|
|
ما قدرت بر اين كار داشتيم پس ما قدرتمند خوبي هستيم (و امر معاد براي ما سهل است) (23)
|
|
فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ الْقَادِرُونَ ﴿23﴾
|
|
واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (24)
|
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿24﴾
|
|
آيا زمين را مركز اجتماع انسانها قرار نداديم ؟ (25)
|
|
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفَاتًا ﴿25﴾
|
|
هم در حال حياتشان و هم مرگشان. (26)
|
|
أَحْيَاء وَأَمْوَاتًا ﴿26﴾
|
|
و در آن كوههاي استوار و بلند قرار داديم، و آبي گوارا به شما نوشانديم. (27)
|
|
وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ شَامِخَاتٍ وَأَسْقَيْنَاكُم مَّاء فُرَاتًا ﴿27﴾
|
|
واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (28)
|
|
وَيْلٌ يوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿28﴾
|
|
(و در آن روز به آنها گفته ميشود) بيدرنگ برويد به سوي همان چيزي كه پيوسته آنرا انكار ميكرديد! (29)
|
|
انطَلِقُوا إِلَى مَا كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿29﴾
|
|
برويد به سوي سايه سه شاخه (دودهاي خفقان بار آتش!). (30)
|
|
انطَلِقُوا إِلَى ظِلٍّ ذِي ثَلَاثِ شُعَبٍ ﴿30﴾
|
|
سايهاي كه نه آرام بخش است، و نه از شعلههاي آتش جلوگيري ميكند! (31)
|
|
لَا ظَلِيلٍ وَلَا يُغْنِي مِنَ اللَّهَبِ ﴿31﴾
|
|
جرقههائي از خود پرتاب ميكند مانند يك كاخ! (32)
|
|
إِنَّهَا تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ ﴿32﴾
|
|
گوئي (در سرعت و كثرت) همچون شتران زرد رنگي هستند (كه به هر سو پراكنده ميشوند). (33)
|
|
كَأَنَّهُ جِمَالَتٌ صُفْرٌ ﴿33﴾
|
|
واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (34)
|
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿34﴾
|
|
امروز روزي است كه سخن نميگويند (و قادر بر دفاع از خويش نيستند). (35)
|
|
هَذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ ﴿35﴾
|
|
و به آنها اجازه داده نميشود كه عذر خواهي كنند. (36)
|
|
وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ﴿36﴾
|
|
واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (37)
|
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿37﴾
|
|
امروز همان روز جدائي (حق از باطل) است كه شما و پيشينيان را در آن جمع كردهايم. (38)
|
|
هَذَا يَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْنَاكُمْ وَالْأَوَّلِينَ ﴿38﴾
|
|
اگر چارهاي در برابر من (براي فرار از چنگال مجازات) داريد انجام دهيد. (39)
|
|
فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ ﴿39﴾
|
|
واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (40)
|
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿40﴾
|
|
افراد با تقوي در سايههاي (درختان بهشتي) و در ميان چشمهها قرار دارند. (41)
|
|
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلَالٍ وَعُيُونٍ ﴿41﴾
|
|
و ميوههائي از آنچه مايل باشند. (42)
|
|
وَفَوَاكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ ﴿42﴾
|
|
بخوريد و بنوشيد گوارا، اينها در برابر اعمالي است كه انجام ميداديد. (43)
|
|
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿43﴾
|
|
ما اينگونه نيكوكاران را جزا ميدهيم. (44)
|
|
إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنينَ ﴿44﴾
|
|
واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (45)
|
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿45﴾
|
|
(در مقابل، به مجرمان گفته ميشود) بخوريد و بهره گيريد در اين مدت كم (ولي بدانيد عذاب الهي در انتظار شما است) چرا كه شما مجرميد. (46)
|
|
كُلُوا وَتَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ ﴿46﴾
|
|
واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (47)
|
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿47﴾
|
|
و هنگامي كه به آنها گفته شود ركوع كنيد ركوع نميكنند. (48)
|
|
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا لَا يَرْكَعُونَ ﴿48﴾
|
|
واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (49)
|
|
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿49﴾
|
|
(اگر آنها به اين قرآن ايمان نميآورند) پس به كدام سخن بعد از آن ايمان ميآورند. (50)
|
|
فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ ﴿50﴾
|
