|
به نام خداوند رحمتگر مهربان
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
|
|
در آن هنگام كه آسمان (كرات آسماني) شكافته شود. (1)
|
|
إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ﴿1﴾
|
|
و تسليم فرمان پروردگارش شود، و سزاوار است چنين باشد. (2)
|
|
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿2﴾
|
|
و در آن هنگام كه زمين گسترده شود. (3)
|
|
وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿3﴾
|
|
و آنچه در درون دارد بيرون افكنده و خالي شود. (4)
|
|
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿4﴾
|
|
و تسليم فرمان پروردگارش گردد، و شايسته است كه چنين باشد. (5)
|
|
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿5﴾
|
|
اي انسان! تو با تلاش و رنج به سوي پروردگارت ميروي و او را ملاقات خواهي كرد. (6)
|
|
يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ ﴿6﴾
|
|
اما كسي كه نامه اعمالش به دست راستش داده شده. (7)
|
|
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ ﴿7﴾
|
|
به زودي حساب آساني براي او ميشود. (8)
|
|
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ﴿8﴾
|
|
و خوشحال به اهل و خانوادهاش باز ميگردد. (9)
|
|
وَيَنقَلِبُ إِلَى أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿9﴾
|
|
و اما كسي كه نامه اعمالش پشت سرش داده شده. (10)
|
|
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاء ظَهْرِهِ ﴿10﴾
|
|
به زودي فريادش بلند ميشود كه اي واي بر من كه هلاك شدم! (11)
|
|
فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا ﴿11﴾
|
|
و در شعلههاي سوزان آتش دوزخ ميسوزد. (12)
|
|
وَيَصْلَى سَعِيرًا ﴿12﴾
|
|
او در ميان خانوادهاش پيوسته (از كفر و گناه خود) مسرور بود! (13)
|
|
إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿13﴾
|
|
او گمان ميكرد هرگز بازگشت نميكند. (14)
|
|
إِنَّهُ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿14﴾
|
|
آري پروردگارش نسبت به او بينا بود (و اعمالش را براي حساب ثبت كرد). (15)
|
|
بَلَى إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا ﴿15﴾
|
|
سوگند به شفق! (16)
|
|
فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ ﴿16﴾
|
|
و سوگند به شب و آنچه را جمع آوري ميكند. (17)
|
|
وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿17﴾
|
|
و سوگند به ماه آنگاه كه بدر كامل ميشود. (18)
|
|
وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ ﴿18﴾
|
|
كه همه شما دائما از حالي به حال ديگر منتقل ميشويد. (19)
|
|
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ ﴿19﴾
|
|
پس چرا آنها ايمان نميآورند؟ (20)
|
|
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿20﴾
|
|
و هنگامي كه قرآن بر آنها خوانده شود سجده نميكنند؟ (21)
|
|
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ ﴿21﴾
|
|
بلكه كافران پيوسته آيات الهي را تكذيب ميكنند. (22)
|
|
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ ﴿22﴾
|
|
و خداوند آنچه را در دل پنهان ميدارند به خوبي ميداند. (23)
|
|
وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿23﴾
|
|
پس آنها را به عذاب دردناك بشارت ده. (24)
|
|
فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿24﴾
|
|
مگر آنها كه ايمان آوردهاند و اعمال صالح انجام دادهاند كه براي آنها پاداشي است قطع نشدني. (25)
|
|
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿25﴾
|
