|
به نام خداوند رحمتگر مهربان
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
|
|
قسم به شب در آن هنگام كه جهان را بپوشاند. (1)
|
|
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى ﴿1﴾
|
|
و قسم به روز هنگامي كه تجلي كند. (2)
|
|
وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى ﴿2﴾
|
|
و قسم به آن كس كه جنس مذكر و مؤ نث را آفريد. (3)
|
|
وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنثَى ﴿3﴾
|
|
كه سعي و تلاش شما مختلف است: (4)
|
|
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّى ﴿4﴾
|
|
اما آن كس كه (در راه خدا) انفاق كند و پرهيزگاري پيش گيرد. (5)
|
|
فَأَمَّا مَن أَعْطَى وَاتَّقَى ﴿5﴾
|
|
و جزاي نيك (الهي) را تصديق كند. (6)
|
|
وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى ﴿6﴾
|
|
ما او را در مسير آساني قرار ميدهيم. (7)
|
|
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى ﴿7﴾
|
|
اما كسي كه بخل ورزد و از اين طريق بينيازي طلبد. (8)
|
|
وَأَمَّا مَن بَخِلَ وَاسْتَغْنَى ﴿8﴾
|
|
و پاداش نيك (الهي) را تكذيب كند. (9)
|
|
وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى ﴿9﴾
|
|
ما به زودي او را در مسير دشواري قرار ميدهيم. (10)
|
|
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى ﴿10﴾
|
|
و در آن هنگام كه (در جهنم يا قبر) سقوط ميكند اموالش به حال او سودي نخواهد داشت! (11)
|
|
وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى ﴿11﴾
|
|
مسلما هدايت كردن بر ما است. (12)
|
|
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَى ﴿12﴾
|
|
و دنيا و آخرت از آن ما است. (13)
|
|
وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَى ﴿13﴾
|
|
و من شما را از آتشي كه زبانه ميكشد بيم ميدهم. (14)
|
|
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّى ﴿14﴾
|
|
كسي جز بدبخت ترين مردم وارد آن نميشود. (15)
|
|
لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى ﴿15﴾
|
|
همان كس كه آيات (خدا را) تكذيب كرد و به آن پشت نمود. (16)
|
|
الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿16﴾
|
|
و به زودي باتقواترين مردم از آن دور داشته ميشود. (17)
|
|
وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى ﴿17﴾
|
|
همان كس كه مال خود را (در راه خدا) ميبخشد تا تزكيه نفس كند. (18)
|
|
الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّى ﴿18﴾
|
|
و هيچ كس را نزد او حق نعمتي نيست تا بخواهد (به وسيله اين انفاق) او را جزا دهد. (19)
|
|
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَى ﴿19﴾
|
|
بلكه تنها هدفش جلب رضاي پروردگار بزرگ او است. (20)
|
|
إِلَّا ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى ﴿20﴾
|
|
و به زودي راضي و خشنود ميشود. (21)
|
|
وَلَسَوْفَ يَرْضَى ﴿21﴾
|
