پایگاه اطلاع رسانی دارالقرآن «قرآن»

امام راحل عالمی روشن بین و خودساخته بود که ضمن ارج نهادن به کرامت انسانی،بر آزادی و عدالت تأکید داشت و به حق الگوی شایسته رهبری در جهان اسلام است.
روز بیستم جمادی الثانی ۱۳۲۰ هجری قمری مطابق با ۳۰ شهریـور ۱۲۸۱ هجری شمسی در شهرستان خمین از توابع استان مرکزی ایران در خانواده ای اهل علـم و هجرت و جهاد و در خـانـدانـی از سلاله زهـرای اطـهـر روح الـلـه المـوسـوی الخمینـی پـای بـر خـاکدان طبیعت نهاد .
او وارث سجایای اجدادی بـود که نسل در نسل در کار هـدایـت مردم و کسب مـعارف الهی کـوشیـده انـد. پـدر بزرگـوار امام خمینـی مرحوم آیهٔ الله سید مصطفی مـوسـوی از معاصریـن مرحـوم آیهٔ اله میرزای شیـرازی پـس از آنکه سالیانـی چنـد در نجف اشـرف علـوم و معارف اسلامـی را فـرا گرفته و به درجه اجتهـاد نائل آمـده بـود بـه ایـران بازگشت و در خمـیـن ملجاء مردم و هادی آنان در امـور دینـی بـود.
در حـالـیکه بیـش از ۵ مـاه از ولادت روح الله نمی گذشت طاغوتیان و خوانین تحت حمایت عمال حکومت وقت ندای حق طلبـی پـدر را که در برابر زورگـوئـیهایشان ایستاده بـود بـه شهادت رسانـدنـد.
امام دوران کـودکـی و نـوجـوانی را تحت سرپرستی مادر که خـود از خاندان علـم و تقـوا و از نـوادگان مـرحـوم آیـهٔ الله خوانسـاری بود و همچنیـن نزد عمه مکـرمه اش که بانـویی شجاع و حقجـو بـود سپری کرد اما در سـن ۱۵ سالگی از نعمت وجـود آن دو عزیز نیز محـروم شد .
● هجرت به قـم؛ تحصیل دروس تکمیلی و تدریس علوم اسلامی
اندکـی پـس از هجرت آیه الله حاج شیخ عبد الکریـم حائری یزدی (رحمت الله علیه) امام خمینی نیز رهـسپار حـوزه علمیه قـم شد و به سرعت مراحل تحصیلات تکمیلی علوم حـوزوی را نزد اسـاتید حـوزه قـم طـی کرد .
امام طی سالهای طولانی در حوزه علمیه قـم به تدریـس چندیـن دوره فقه، اصـول، فلسفه و عرفان و اخـلاق اسـلامی در فیضیه، مسجـد اعظم، مسجـد محمـدیه، مـدرسه حـاج ملاصـادق و مسجد سلماسی همت گماشت و در حـوزه علمیه نجف نیز قریب ۱۴ سال در مسجـد شیخ اعطـم انصــــاری معارف اهل بـیت و فـقـه را در عالیترین سطـوح تدریـس کرد و در نجف بـود که بـرای نخـستـیـن بار مبانـی نظری حکـومت اسلامـی را در سلسله درسهای ولایت فـقیه بازگـو کرد.
● امـام خمینـی در سنگـر مبـارزه و قیــام
روحیه مبارزه و جهاد در راه خـدا ریـشـه در بینـش اعـتـقـادی، تربـیت، محیط خانـوادگی و شرایط سـیـاسی و اجـتماعی طـول دوران زندگی آن حضرت داشـتـه است.
مـبارزات ایـشان از آغاز نـوجـوانـی آغـاز و سـیـر تکاملی آن به مـوازات تکـامـل ابـعاد روحی و عـلمی ایـشان از یکـسـو و اوضاع و احـوال سیاسـی و اجتماعی ایـران و جـوامع اسـلامـی از سـوی دیگـر در اشکـال مخـتـلف ادامـه یـافـت و در ســـال ۱۳۴۰ و ۴۱ ماجرای انجمـنهای ایالـتی و ولایـتی فرصـتـی پـدیـد آورد تا ایـشان در رهبـریت قـیام و روحـانیـت ایـفای نقـش کنـد و بـدیـن تـرتـیـب قـیـام سراسری روحانیت و ملت ایـران در ۱۵ خـرداد سال ۱۳۴۲ با دو ویـژگـی برجستـه یعنی رهـبری واحد امام خمـیـنی و اسلامـی بـودن انگـیـزه ها، و شعارها و هدفهـای قیام، سرآغـازی شـد بر فـصـل نـویـن مـبارزات مـلـت ایران که بـعدها تحت نام انقلاب اسلامی در جهان شناخـتـه و معرفـی شـد.
آیهٔ الله حاج شیخ عـبدالـکریـم حائری بـه دعـوت علمای وقت قـم از اراک به ایـن شهـر هجرت کرد و اندکـی پـس از آن امـام خـمیـنی که با بـهـره گیری از استعداد فـوق العاده خـویـش دروس مقـدماتی و سطـوح حـوزه علمیه را در خـمیـن و اراک با سـرعـت طی کرده بود به قـم هجرت و عملا در تـحکیـم موقعیت حـوزه نـو تأسیـس قـم مـشارکـتی فعال داشت.
زمان چندانـی نگذشت که آن حضرت در اعداد فضلای برجـسته این حـوزه در عرفـان و فلسفه و فقه و اصـول شنـاخته شـد.
پـس از رحلت آیهٔ الله حائری ( ۱۰ بهمـن ۱۳۱۵ ه-ش ) حـوزه علمیه قـم را خطر انحلال تهـدید می کرد. عـلمای مـتـعهـد به چاره جویی برخاستند. مدت هشت سال سرپرستی حـوزه علمـیـه قـم را آیات عـظـام : سید محمد حجت، سید صدر الدیـن صدر و سیـد محـمـد تقـی خـوانساری بر عهده گرفتند. در ایـن فاصله و به ویژه پـس از سقوط رضاخان، شرایط برای تحقق مرجعیت عظمی فراهـم شد. آیه الله بروجردی شخصیت علمی برجسته ای بـود کـه مـی تـوانست جانشین مناسبـی برای مـرحوم حائری و حفـظ کیان حـوزه بـاشـد. ایـن پیشنهاد از سـوی شاگردان آیـهٔ الله حائری و از جمله امام خـمـیـنـی به سرعت تعقیب شـد. شخص امام در دعـوت از آیـهٔ الله بـروجردی برای هجرت به قـم و پذیرش مسئولیت خطـیر زعامت حـوزه مجدانه تلاش کرد.
امام خمینی در تعقیب هدفهای ارزشمند خویش در سال ۱۳۲۸ طرح اصلاح اساس ساختار حـوزه علمیه را با هـمـکاری آیـهٔ الله مـرتضـی حایئری تهـیـه و بـه آیهٔ الله بـروجردی ( ره) پـیشـنهاد داد. ایـن طرح از سوی شاگردان امام و طلاب روشـن ضمیر حـوزه مـورد اسـتقبال و حمایت قرار گرفت .
اما رژیـم در محاسباتـش اشـتـبـاه کرده بـود. لایحه انجـمـنـهای ایالتی و ولایتی کـه به مـوجـب آن شـرط مسـلمان بودن، سوگـند به قرآن کریـم و مرد بـودن انـتخاب کـنـنـدگان و کاندیـداها تغییر مـی یافت، ۱۶ مهـر ۱۳۴۱ هجری شمسی به تصـویب کـابـیـنـه امیـر اسـدالله علـم رسیـد. آزادی انتخابات زنان پـوششـی برای مخفی نگـه داشـتـن هـدفـهای دیگر بـود و در ادامه حذف و تغییر دو شـرط نخـست دقـیـقا بـه منظور قانـونـی کـردن حضـور عناصر بهایـی در مصـادر کـشـور بـود.
نقـش حضرت امام در روشـن ساختـن اهداف واقعی رژیـم شـاه و گوشـزد کـردن رسالت خطیر علما و حـوزه های علمـیـه در ایـن شـرایـط بـسیـار مـؤثـر و کارساز بـود. تلگرافـهـا و نامـه هـای سرگـشـاده اعـتـراض آمـیز علما به شاه و اسـدالله علـم مـوجی از حـمایـت را در اقـشار مخـتلف مردم برانگیخت. لحـن تلگرافـهـای امام به شاه و نخست وزیر تند و هشـدار دهنده بود.
● بازگشت امام خمینی به ایران پس از ۱۴ سال تبعیـد
اوایل بهمـن ۵۷ خبر تصمیم امام در بازگشت بـه کـشور منتشر شد. هر کس که می شنید اشک شوق فرو می ریخت. مردم ۱۴ سال انتظار کشیده بـودنـد. اما در عیـن حال مردم و دوستان امام نگـران جان ایشان بـودند چرا که هنوز دولت دست نشانده شاه سر پا و حکومت نظامی بر قرار بود. اما امام خمینی تصمیـم خویـش را گرفته و طی پیامـهـایی به مردم ایران گـفـته بـود می خـواهد در ایـن روزها سرنـوشـت سـاز و خطیر در کنار مردمـش باشد. دولت بخـتـیار با هماهنگی ژنرال هایزر فـرودگـاههای کشـور را به روی پـروازهـای خـارجی بست.
دولت بختیار پـس از چنـد روز تـاب مقـاومـت نـیـاورد و ناگزیـر از پذیرفتـن خـواست ملت شـد. سرانجام امام خمینـی بامداد ۱۲ بهمـن ۱۳۵۷ پـس از ۱۴ سال دوری از وطـن وارد کشـور شـد . استقبال بـی سـابـقـه مـردم ایـران چنـان عـظـیـم و غـیـر قـابل انکـار بــود که خبرگزاریهای غربـی نیز ناگزیر از اعـتـراف شـده و مستـقـبـلیـن را ۴ تا ۶ میلیون نفر برآورد کردند .
● رحلت امام خمینی(ره)
امام خمینی هـدفها و آرمانها و هـر آنچه را که مـی بایــست ابـلاغ کنـد گفته بـود و در عمـل نیز تـمام هستی خود را بـرای تحقق هـمان هـدفها بـه کار گرفته بـود .
در آستـانه نیمه خـرداد سـال ۱۳۶۸ خـود را در آماده ملاقات عزیزی می کرد که تمام عمرش را برای جلب رضای او صرف کرده و قامتش جز در بـرابـر او ، در مـقابل هیچ قدرتی خـم نشده و چشـمانش جز برای او گریه نکرده بـود . او خـود در وصیتنامه اش نـوشـته است : با دلی آرام و قلبـی مطمئن و روحی شاد و ضمیری امیدوار به فضل خدا از خدمت خـواهران و برادران مرخص و به سـوی جایگاه ابــدی سفر می کنـم و به دعای خیر شما احتیاج مبرم دارم و از خدای رحمن و رحیـم می خـواهـم که عذرم را در کوتاهی خدمت و قصـور و تقصیر بپذیـرد و از مـلت امـیدوارم که عذرم را در کـوتاهی ها و قصـور و تقصیـرها بـپذیـرنـد و بـا قــدرت و تصمیـم و اراده بــه پیش بروند .۱۴ خرداد روح بلند امام خمینی به لقاء الله پیوست .

برگرفته از پایگاه آفتاب