|
یکی دیگر از حجب که مانع از فهم قرآن شریف و استفاده از معارف و مواعظ این کتاب آسمانی است حجاب معاصی و کدورات حاصله از طغیان و سرکشی نسبت بساحت قدس پروردگار عالمیان است که قلب را حاجب شود از ادراک حقایق
و باید دانست که از برای هر یک از اعمال صالحه یا سیئه چنانچه در عالم ملکوت صورتی است مناسب با آن در ملکوت نفس نیز صورتی است که بواسطه آن در باطن ملکوت نفس یا نورانیت حاصل شود و قلب مطهر و منور گردد و در این صورت نفس چون آئینه صیقل صافی گردد که لایق تجلیات غیبیه و ظهور حقایق و معارف در آن شود و یا ملکوت نفس ظلمانی و پلید شود و در اینصورت قلب چون آئینه زنگار زده و چرکین گردد که حصول معارف الهیه و حقایق غیبیه در آن عکس نیفکند و چون قلب در اینصورت کم کم در تحت سلطۀ شیطان واقع شود و متصرف مملکت روح، ابلیس گردد.
سمع و بصر و سایر قوا نیز بتصرف آن پلید درآید و سمع از معارف و مواعظ الهی بکلی بسته شود و چشم، آیات باهرۀ الهیه را نه بیند و از حق و آثار و آیات او کور گردد و دل تفقّه در دین نکند و از تفکر در آیات و بینّات و تذکر حق و اسماء و صفات محروم گردد چنانچه حق تعالی فرموده.
(لَهُم قُلُوبٌ لاَیَفقَهُونَ بِها وَ لَهُم أَعیُنُ لایُبصِرُونَ بِها وَ لَهُم اذانٌ لا یَسمَعُونَ بِها اُولئِکَ کَالاَنعامِ بَل هُم اَضَلُّ) «1».
نظر آنها بر عالم چون نظر انعام و حیوانات گردد که از اعتبار و تدبر خالی است و قلوب آنها چون قلوب حیوانات شود که از تفکر و تذکر بی بهره است بلکه از نظر در آیات و شنیدن مواعظ و معارف حالت غفلت و استکبار آنان روزافزون شود پس از حیوان پست تر و گمراه ترند. (برگرفته از کتاب قرآن باب معرفت الله، ص 87 تا 88 – آداب الصلوة، ص 215 تا 224)
«1» آنان را دلهائی است که با آن نمیفهمند و برای آنان دیده هائی است که با آن نمی بینند و آنان را گوشهائی است که با آن نمی شنوند آنان همانند چهارپایان بلکه گمراهتر از چهارپایان می باشند. |
