و هر چه علاقمندی بدنیا و ‏اوضاع آن زیادت شود پرده و حجاب قلب ضخیم تر گردد و گاه شود که این ‏علاقه بطوری بر قلب غلبه کند و سلطان حب جاه و شرف بقلب تسلط پیدا کند ‏که نور فطرت الله بکلی خاموش شود و درهای سعادت به روی انسان بسته شود و شاید قفلهای قلب که در آیه شریفه است (أَ‏فَلا یَتَدَبَّرُونَ القُرآنَ اَم عَلی قُلُوبٍ أقفالُها) همین قفل و بندهای علایق دنیوی باشد.

‏و کسیکه بخواهد از معارف قرآن استفاده کند و از مواعظ الهیه بهره بردارد باید قلب را از این ارجاس تطهیر کند و لوث معاصی قلبیه را که اشتغال بغیر است از دل براندازد زیرا که غیر مطهر محرم این اسرار نیست.

‏قال تعالی: (اِ‏َّنَّهُ لَقُرآنٌ کَریمٌ فی کِتابٍ مَکنُونٍ لا یَمَسُّهُ اِلّا المُطَهَّرون) «1».

چنانچه از ظاهر این کتاب و مس آن در عالم ظاهر غیر مطهر ظاهری ممنوع است تشریعاً و تکلیفاً از معارف و مواعظ آن و باطن و سرّ آن ممنوع است کسیکه قلبش متلوّث بارجاس تعلقات دنیویه است.

و قال تعالی (ذلِکَ الکِتابُ لا رَیبَ فیهِ هُدیً لِلمُتَّقین) «2» الخ، غیر متقی و غیر مومن بحسب تقوی و ایمان عامه از انوار صوریة مواعظ و عقاید حقه آن محروم است و غیر متقی و مومن بحسب مراتب دیگر تقوا که تقوای خاص و ‏خاص الخاص و اخص الخواص است از دیگر مراتب آن محروم است و تفصیل در اطراف آن و ذکر آیات دیگر که دلالت بر مقصود دارد موجب تطویل است.

‏ولی ما این فصل را ختم میکنیم بذکر یک آیۀ شریفۀ الهیه که برای اهل یقظة کفایت کند بشرط تدبّر در آن، قال تبارک و تعالی (قَد جائَکُم مِنَ اللهِ نُورٌ وَ کِتابٌ مُبینٌ یَهدی بِهِ اللهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ وَ یُخرِجُهُم مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ وَ یَهدیِهم اِلی صِراطٍ مُستَقیم) «3» خصوصیات آیۀ شریفه بسیار است و بیان در اطراف نکات آن رسالۀ علی حده لازم دارد که اکنون مجال آ ن نیست. (برگرفته از کتاب قرآن باب معرفت الله، ص 88 و 89 – آداب الصلوة، ص 215 تا 224)

«1»  همانا قرآن کریمی است که در کتاب پوشیده است و بجز پاکیزگان، آن را مس نمی کند.

«2» این کتاب بدون تردید راهنمای پرهیزکاران است.

«3» از جانب خداوند نوری و کتاب روشنگری برای شما آمده است که خداوند با آن کتاب کسی را که پیروی از رضای او کند به راههای سلامت رهنمون میشود و آنان را از تاریکی ها بیرون می برد بسوی نور و آنان براه راست رهبری میفرماید.