نگارش یافته توسط متین بیرجندی راد   
18 خرداد 1387 ساعت 02:11

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

آيا داستان «غاشيه» (روز قيامت كه حوادث وحشتناكش همه را مي‏پوشاند) به تو رسيده است؟! (1)

 

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ﴿1﴾

چهره‏هائي در آن روز خاشع و ذلت بار است. (2)

 

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ ﴿2﴾

آنها كه پيوسته عمل كرده و خسته شده‏اند (و نتيجه‏اي عائدشان نشده). (3)

 

عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ﴿3﴾

و در آتش سوزان وارد مي‏گردند. (4)

 

تَصْلَى نَارًا حَامِيَةً ﴿4﴾

از چشمهاي فوق العاده داغ به آنها مي‏نوشانند. (5)

 

تُسْقَى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ ﴿5﴾

طعامي جز از ضريع (خار خشك تلخ و بد بو) ندارند. (6)

 

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ ﴿6﴾

غذايي كه نه آنها را فربه مي‏كند و نه گرسنگي را فرو مي‏نشاند! (7)

 

لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِن جُوعٍ ﴿7﴾

چهره‏هايي در آن روز شاداب با طراوت است. (8)

 

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ﴿8﴾

چرا كه از سعي و تلاش خود خشنود است. (9)

 

لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ﴿9﴾

در بهشتي است عالي! (10)

 

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿10﴾

كه در آن هيچ سخن لغو و بيهوده‏اي نمي‏شنوي. (11)

 

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً ﴿11﴾

در آن چشمه‏هاي جاري است. (12)

 

فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿12﴾

در آن تختهاي زيباي بلند است. (13)

 

فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ ﴿13﴾

و قدحهائي كه در كنار اين چشمه‏ها نهاده. (14)

 

وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ ﴿14﴾

و بالشها و پشتيهاي صف داده شده. (15)

 

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿15﴾

و فرشهاي فاخر گسترده! (16)

 

وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿16﴾

آيا آنها به شتر نمي‏نگرند چگونه آفريده شده ؟ (17)

 

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿17﴾

و به آسمان نگاه نمي‏كنند كه چگونه بر پا شده ؟ (18)

 

وَإِلَى السَّمَاء كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿18﴾

و به كوهها كه چگونه در جاي خود نصب گرديده ؟ (19)

 

وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿19﴾

و به زمين كه چگونه مسطح گشته ؟ (20)

 

وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿20﴾

پس تذكر ده تو فقط تذكر دهنده‏اي. (21)

 

فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّرٌ ﴿21﴾

تو مسلط بر آنها نيستي كه مجبورشان (بر ايمان) كني. (22)

 

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿22﴾

مگر كسي كه پشت كند و كافر شود. (23)

 

إِلَّا مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ ﴿23﴾

كه خداوند او را به عذاب بزرگ مجازات مي‏كند. (24)

 

فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ ﴿24﴾

مسلما بازگشت آنها به سوي ما است. (25)

 

إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ ﴿25﴾

و مسلما حساب آنها با ما است. (26)

 

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ ﴿26﴾

تاریخ بروز رسانی ( 18 خرداد 1387 ساعت 15:10 )